PROLOG

-Tak słucham?- Usłyszałam znajomy głos w telefonie.

-Cześć. Co robisz dziś o piętnastej?- Zapytałam.

-Nic szczególnego. w sumie to pewnie spędziłabym ten dzień przed TV. 

Ucieszyłam się.

-To dobrze, a więc szykuj rower za dwie godziny trochę pojeździmy.-Odpowiedziałam.

-Ok. Ty będziesz po mnie, czy ja po Ciebie?

Zastanowiłam się krótko, a po chwili udzieliłam odpowiedzi.

-Ja po Cibie. No to do zobaczenia za nie długo.

-Narka.- Rozłączyła się.

Odłożyłam komórkę, pomyślałam chwilę nad wyborem ciuchów na nasze spotkanie i poszłam wziąć prysznic.

ROZDZIAŁ 1

Kiedy się już umyłam spoglądnęłam na zegarek.

-Mam jeszcze godzinę do spotkania.-Pomyślałam.

Powoli poszłam do swojego pokoju, był duży, ale przytulny.Trzy ściany były granatowe, a jedna szaro-czerwona. Po prawej stronie stała wielka, ciemna szafa na ubrania, a obok niej pod ścianą stało dwuosobowe łóżko z czarną pościelą Na ścianie koło łóżka wisiały plakaty z koncertów moich ulubiony raperów. Lewą stronę pokoju zajmowało biurko z komputerem, obok którego stał regał na różne rzeczy i książki. Nad biurkiem wisiał duży, płaski telewizor. Na wprost od drzwi było wielkie okno wychodzące na balkon. Podłoga była wyłożona panelami. 

Doszłam do szafy i wyciągnęłam z niej krótkie jeansowe spodenki oraz niedawno kupioną błękitną bluzkę z krótkim rękawem. Ubrałam się i postanowiłam zrobić lekki makijaż. Po chwili ponownie spoglądnęłam na zegarek.

-Kurcze!- Zawołałam.

Zostało mi dziesięć minut do spotkania, a ja jeszcze muszę ubrać buty i wyjść z rowerem z bloku. Szybko naciągnęłam trampki na stopy, chwyciłam małą granatową torebkę i wpakowałam do niej najpotrzebniejsze rzeczy. Wróciłam się po rower, który stał w przedpokoju i wyszłam z mieszkania. Kiedy opuściłam blok wsiadłam na rower i pojechałam nim pod budynek mojej przyjaciółki, który był  około stu metrów od mojego bloku. Podeszłam pod klatkę numer trzy i zadzwoniłam domofonem pod "piątkę".

-Tak?- Usłyszałam.

-To ja Karolina. Schodź szybko.- Powiedziałam.

-Już lecę. Daj mi dwie minuty.- Powiedziała i odłożyła słuchawkę domofonu. 

Zjawiła się po jakiejś minucie z uśmiechem na twarzy.

-Cześć.- Powiedziałam, a ona podeszła do mnie i dała mi całusa w polika.

-Jaki kierunek?- Zapytała.

-Myślałam o parku. Co Ty na to?

-Jak dla mnie ok.

Wsiadłyśmy na rowery i pojechałyśmy. Całą drogę rozmawiałyśmy śmiejąc się głośno raz, po raz. Kiedy dojechałyśmy zauważyłyśmy, że w parku jest sporo ludzi. podeszłyśmy do najbliższej ławki, oparłyśmy o nią rowery i usiadłyśmy na niej.